We received 3 boxes of stationary in 2004. Anji, an American student requested a church in US to donate to the schools in Mae Sot. We think that some supermarkets first transferred the unwanted left-over stationary to the church. Anyway, the gifts were very colorful. The teachers and kids were very happy and excited to accept those donations. There were some 45 schools in Mae Sot area. The three boxes went to the three poorest schools. Look at the photos!
က်ေနာ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္း အေမရိကန္ေက်ာင္းသူ အင္န္ဂ်ီ ရဲ႔ ေကာင္းမႈနဲ႔ စာေရးကရိယာ ၃ေသတၱာ မဲေဆာက္ေရာက္လာတယ္။ ကုန္တုိက္မွာ ေရာင္းမကုန္လုိ႔ ခရစ္ယန္ဘုရားေက်ာင္းကုိေရာက္၊ ေနာက္ဆုံးမွာ မဲေဆာက္ကုိ ေရာက္လာပုံ ရပါတယ္။ ေရာင္းမကုန္ပစၥည္းေတြဆုိေပမယ့္ အေရာင္အေသြး စုံလင္လွတယ္။ ပစၥည္းလက္ခံၾကတ့ဲ ဆရာဆရာမေတြေရာ ေက်ာင္းကကေလးေတြပါ စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ မဲေဆာက္မွာ ေက်ာင္းေပါင္း ေလးဆယ္ငါးဆယ္ရိွေတာ့ ဒီပစၥည္းသုံးေသတၱာကုိ ဘယ္လုိေ၀လုိက္သလဲ ဆုိေတာ့ အခ်ဳိ႔တ့ဲဆုံးလုိ႔ ယူဆရတ့ဲေက်ာင္းေတြထဲက ၃ ေက်ာင္းကုိ ေရြးလုိက္တယ္။ ေသတၱာထဲက ပစၥည္းေတြကုိထုတ္၊ ေရာသမေမႊ၊ ေသတၱာထဲျပန္ထည့္ၿပီး ေက်ာင္း ၃ေက်ာင္းကုိ သြားပုိ႔လုိက္တယ္။ ဒါပါပဲ။
+05.JPG)
The students from “Cart Wheel School” are happy with the presents.လွည္းဘီးေက်ာင္းက ကေလးေတြ လက္ေဆာင္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး
The headmistress of Pyi Chit School checking the donations. ပစၥည္းေတြကုိ စာရင္းျပဳစုေနတ့ဲ ျပည္ခ်စ္ေက်ာင္းက ဆရာမႀကီး။ ျပည္ခ်စ္အဖဲြ႔က တည္ေထာင္ထားတ့ဲေက်ာင္းျဖစ္တ့ဲအတြက္ ျပည္ခ်စ္ေက်ာင္းလို႔ အမည္တြင္ေနပါေတာ့တယ္။ ကေလးေတြကေတာ့ အက်ႌျဖဴ ေဘာင္းဘီျပာ ယူနီေဖာင္းနဲ႔ ပဏာရလုိ႔။ း)
the last box goes to the 48 kilo village school. The person in the black hat is the headmaster. His village is located 48 kilometre away from the town.
စာေရးကရိယာေသတၱာကုိ လက္ခံယူေနတ့ဲ ၄၈ကီလုိေက်းရြာ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး။ တေက်ာင္းလုံး ႏုိင္ငံတကာ ကေလးမ်ားေန႔ ေပ်ာ္ပဲြ႐ႊင္ပဲြၿပိဳင္ပဲြေတြအတြက္ မဲေဆာက္ဆင္းလာေတာ့ အဆင္ေျပသြားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ရြာအထိ လုိက္ေပးဖုိ႔ မလုိေတာ့ဘူး။
